Ἕνα βράδυ στὶς 18 Ὀκτωβρίου τοῦ 2010, κατὰ τὶς 4 π.μ. τὰ ξημερώματα, σὲ μία ἄκρως οἰκογενειακὴ συζήτησι, ὁ συγγραφέας μᾶς λέγει μὲ πολὺ μεγάλη χαρὰ ὅτι τὰ στοιχεῖα καὶ οἱ βιβλιογραφικὲς παραπομπὲς γιὰ τὸ νέο του βιβλίο εἶναι ἕτοιμες, καὶ μάλιστα μοῦ ἔδωσε τὸ πρῶτο μέρος τοῦ βιβλίου, γιὰ νὰ τὸ δώσω στὸν διορθωτή του καὶ ἄνθρωπο ἀπολύτου ἐμπιστοσύνης Θεοδωρίδη Ἀνδρέα, γιὰ νὰ ξεκινήσῃ τὶς διορθώσεις! Ὁ συγγραφέας δὲν πῆγε γιὰ ὕπνο ἀλλὰ κάθισε στὸ γραφεῖο του, ὅπου συνέχισε τὴν συγγραφή. Κατὰ τὶς 10 π.μ. ὁ συγγραφέας ἦταν στὸ γραφεῖο του καὶ εἶχε προγραμματισμένη συνάντησι μὲ ἕναν ἀγαπημένο «μαθητή» του καὶ φίλο του, τὸν Μπράνη Ἀνδρέα. Δυστυχῶς ὁ συγγραφέας εἶχε πάθει ἐγκεφαλικό. Τὸ γεγονὸς αὐτὸ τοῦ Ὀκτωβρίου ὡδήγησε τὸν πατέρα μου στὴν φυγή του τὴν 1η Δεκεμβρίου τοῦ 2010 μ.Χ. ἢ 14010 ἀ.ἐ.Ἑ. ἀπὸ αὐτὸν τὸν ὑλικὸ κόσμο. Μετὰ παρέλευσι ἀρκετοῦ χρόνου ἀπὸ αὐτὸ τὸ γεγονός, ἄρχισα νὰ ἀναζητῶ καὶ νὰ ἐπιθυμῶ τὴν ἔκδοσι τοῦ παρόντος βιβλίου, ἔτσι τὸ ἀνέφερα στὸν ἔμπιστο φίλο Θεοδωρίδη Ἀνδρέα, ὁ ὁποῖος μὲ ἐβοήθησε