Ένας τυφλός μουσικός καλείται να παίξει για νεκρούς. Άγνωστα πλάσματα ξεγελούν απερίσκεπτους ταξιδιώτες. Μια όμορφη γυναίκα ―προσωποποίηση του σκληρού χειμώνα― σκοτώνει αδίστακτα ανυποψίαστους θνητούς. Δεκαεπτά υπερφυσικές ιστορίες και τρεις σπουδές ―βασισμένες σε θρύλους, μύθους, έθιμα και παραδόσεις της Ιαπωνίας― συγκροτούν την απόκοσμη φαντασμαγορία του «Καϊντάν»: ένα είδος πνευματικής αυτοβιογραφίας του κοσμοπολίτη Χερν από τους λόφους της Ιρλανδίας όπου ―παιδί ακόμη― αναζητούσε νεράιδες και ξωτικά μέχρι τον μετά θάνατον τόπο όπου στοιχειώνει τον Λευκάδιο ένας τερατώδης κόσμος. ΕΝΑ ΔΙΗΓΗΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΟΣΙΝΤΟΡΙ ΗΤΑΝ ΕΝΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΣ ΓΕΡΑΚΙΩΝ, που κυνηγούσε κιόλας ― Σόντζο τ’ όνομά του· ζούσε στην περιοχή Ταμούρα-νο-Γκο, στην επαρχία Μούτσου. Μια μέρα βγήκε για κυνήγι και δεν βρήκε ούτ’ ένα θήραμα. Επιστρέφοντας όμως, καθώς περνούσε απ’ την Ακάνουμα, εντόπισε ένα ζευγάρι οσίντορι να κολυμπά στο ποτάμι που σκόπευε να διασχίσει. Δεν είναι καλό να σκοτώνεις οσίντορι ― μα ο Σόντζο πεινούσε τόσο, που τις έβαλε σημάδι. Το βέλος του διαπέρασε την αρσενική: η θηλυκιά γλίστρησε στους θάμνους τής απέναντι όχθης και χάθηκε απ’ τα μάτια του. Ο Σόντζο πήρε το σκοτωμένο πουλί στο σπίτι και το μαγείρεψε. Το ίδιο βράδυ είδε ένα κακό όνειρο. Μια όμορφη γυναίκα μπήκε στην κάμαρή του, στάθηκε στο προσκεφάλι του κι έβαλε τα κλάματα. Έκλαιγε τόσο πικρά που ο Σόντζο ένιωθε σαν να του ξερίζωναν την καρδιά. Ξάφνου, η γυναίκα έβαλε τις φωνές: «Γιατί, γιατί τον σκότωσες; Τι έκανε για να το αξίζει; Ήμασταν τόσο ευτυχισμένοι στην Ακάνουμα ― μονάχα αυτός κι εγώ ― κι εσύ τον σκότωσες… Τι κακό σου έκανε; Έχεις ιδέα τι έκανες; Καταλαβαίνεις τι κακό έκανες; Σκότωσες κι εμένα, γιατί εγώ δεν έχω ζωή χωρίς τον άντρα μου! Αυτό ήρθα να σου πω». Κι έπιασε πάλι να κλαίει γοερά, κι ο θρήνος της τρυπούσε ώς το κόκαλο όποιον την άκουγε. Κι έπειτα είπε με λυγμούς: «Λυκόφως και τον κάλεσα μαζί μου να επιστρέψει! Τώρα κοιμάται μόνος του μες στη σκιά των βράχων·