Ξέρω όλους όσοι συναντιούνται μπροστά στο Κειμενουργείο. Στο πεζοδρόμιο όρθιοι για λίγες κουβέντες, στο πεζούλι της εξώπορτας για ένα ή πολλά τσιγάρα και μπύρες, ακουμπισμένοι στον τοίχο με την πλάτη, στηριγμένοι στο ένα πόδι, όπως οι καουμπόηδες, οι πελαργοί και οι τρόφιμοι Φραγκισκανών ορφανοτροφείων. Σήμερα συναντήθηκε ένα από τα εμείς. Αντάλλαξε καλημέρες πολύ διαφορετικές κι έφυγε προς άλλες κατευθύνσεις. Η πρώτη καλημέρα που ακούστηκε κουβαλούσε πολλά: