Το βιβλίο επιχειρεί να σχηματοποιήσει τα επαναλαμβανόμενα μοτίβα που διατρέχουν την ανθρώπινη μετανάστευση και την κοινωνική αναπαραγωγή και να καταδείξει πώς τα μοτίβα αυτά βρίσκονται στη βάση των χαρακτηριστικών για το είδος μας διαδικασιών ακατάπαυστης αναδιάταξης, καινοτομίας και εξερεύνησης.
Με αφετηρία τον προσδιορισμό των ανθρώπινων κοινοτήτων με βάση τη γλώσσα, ο συγγραφέας διακρίνει τέσσερις τύπους μετανάστευσης, εντός, αλλά και πέραν των ορίων των κοινοτήτων: την ενδοκοινοτική μετανάστευση, τον αποικισμό, την αποδημία ολόκληρης της κοινότητας και τη διακοινοτική μετανάστευση.
Για να γίνει εφικτή η παρακολούθηση των διαφόρων στοιχείων της μετανάστευσης, αναπτύσσει ένα μοντέλο με πέντε σημεία ανάλυσης, που λαμβάνουν υπόψη τα όρια των ανθρώπινων κοινοτήτων, τις τέσσερις βασικές κατηγορίες μετανάστευσης, τις διαδικασίες της διακοινοτικής μετανάστευσης, το ρόλο της μετανάστευσης στις βραχυπρόθεσμες κοινωνικές εξελίξεις και τις μακροπρόθεσμες συνέπειες της μετανάστευσης.
Πώς αλληλεπιδρούν μεταξύ του