Tags: ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ
Μία διαδρομή στό ροῦ τῆς ἱστορίας ἀναζητώντας τόν σαρκωμένο Λόγο στά πρόσωπα καί τά γεγονότα τῆς ὀρθόδοξης θεολογίας καί τοῦ σύγχρονου προβληματισμοῦ ἐπιχειρεῖ σ’ αὐτό τό ἔργο ὁ συγγραφέας, τό ὁποῖο ἔρχεται, φαίνεται, ὡς συνέχεια τοῦ προηγούμενου πονήματός του με τίτλο Λόγος Θεολογίας Α΄. Αὐτή ἡ διαχρονική καί ταυτόχρονα συγχρονική - ἰδωμένη στά χωροχρονικά συμφραζόμενά της – προσέγγιση προβάλλει τόν ἀειεστῶτα Λόγο, ὁ ὁποῖος λογοποιεῖ τόν ἄνθρωπο ὡς πρόσωπο «σεσωματωμένο». Αὐτόν τόν «ἔνθετο στό ἀνθρώπινο εἶναι» Λόγο ἐπικαλεῖται καί ζητᾶ ἀπ’ αὐτόν ὁ συγγραφέας τόν ὄντως «λόγο» τῆς θεολογίας, ἀναζήτηση ἡ ὁποία διατρέχει ὅλο τό σύγγραμμα, τό ἀποτελούμενο ἀπό ὀκτώ μελέτες.
Συνδιαλέγεται ὁ συγγραφέας ἀνοιχτά μέ πρόσωπα καί καταστάσεις ἐκζητώντας στό πρόσωπο τῶν «συνομιλητῶν» του τό ἐνυπόστατο πρόσωπο τοῦ ἴδιου τοῦ σαρκωμένου Λόγου... τόν «σπερματικό λόγο» πού ἐνυπάρχει ἐνούσια σέ ὅλα τά ἀνθρώπινα πρόσωπα, ὅσο κι ἄν θεσμοποίηση καί κατεστημένα θρησκευτικά συστήματα θέλουν νά τόν φιμώσ