Tags: ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ
Για ορισμένες έννοιες της ζωής μας, όπως η ηθική, η θρησκεία και η τέχνη, ο Wittgenstein έγραψε πολύ λίγα πράγματα. Τόσο λίγα, ώστε αυτός που έρχεται σε πρώτη επαφή με τη φιλοσοφία του να υποθέτει -εύλογα- ότι αυτά τα θέματα δεν τον ενδιέφεραν, τουλάχιστον όχι τόσο όσο η λογική, η γλώσσα, τα μαθηματικά ή η φιλοσοφία της ψυχολογίας. Η αλήθεια είναι ότι συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο: Ο Wittgenstein απέφευγε να γράφει για εκείνα τα πράγματα που θεωρούσε υψίστης σημασίας. Όλα όσα η γλώσσα της επιστήμης και της καθημερινότητας μπορεί να εκφράσει είναι μηδαμινά μπροστά σ` εκείνα που η γλώσσα αδυνατεί να εκφράσει. Το «άρρητο» για τον Wittgenstein έχει διττή υπόσταση: λογική και αξιακή. Επί του λογικού επιπέδου, το «άρρητο» είναι άρρητο επειδή αποτελεί προϋπόθεση του νοήματος. Εκείνο που παρέχει νόημα στα λόγια μας, ο κανόνας του νοήματος δεν μπορεί κι αυτός να διατυπωθεί με λόγια, διότι τα λόγια αυτά θα όφειλαν το νόημά τους σε κάποιον άλλο νοηματοδότη, οπότε θα οδηγούμασταν σε μιαν «επ` άπειρον αναδρομή».
<