Tags: ΙΣΤΟΡΙΑ
Οι σφαγές, οι βιασμοί, οι αιχμαλωσίες του 1823 δεν έχουν ποτέ καταμετρηθεί στην Εύβοια. Συγκρίνονται μόνο με της Χίου, της Κάσσου, των Ψαρών, της Νάουσας και του Μεσολογγίου. Αμέτρητες υπήρξαν οι οικογένειες που εξορίστηκαν σε άθλια κατάσταση ζητώντας καταφύγιο στην Αττική, στην Τζιά, στην Αίγινα και στις Σποράδες. Ήρωες της προσπάθειας διάσωσής των, είναι οι Ευβοιώτες πλοίαρχοι και οι ναύτες όσο κι εκείνοι των Ελληνικών νησιών και των παράλιων περιοχών. Σύμφωνα με κατά προσέγγιση υπολογισμό, αποδεκατίστηκε το 1/3 της νήσου, κι άλλοι τόσοι πήραν τον δρόμο της προσφυγιάς, ενώ άγνωστος αριθμός ανδρών κατέφυγε με τον στρατό του ενός ή του άλλου οπλαρχηγού στα διάφορα νησιά. Στην Εύβοια παρέμεινε λιγότερο από το 1/3 του πληθυσμού. Στο μεταξύ, ένας αριθμός οικογενειών Ευβοιωτών (της Καρυστίας κυρίως) είχε αποχωρήσει ήδη στο ξεκίνημα των επιχειρήσεων των Ελλήνων. Η νήσος σε πάμπολλα σημεία της σχεδόν ερημώθηκε. Ιδιαίτερη ήταν η καταστροφή στην (τότε) Καρυστία, από τα χωριά της Κύμης έως το Αλιβέρι κι από το Αυλω