Η προκειμένη πραγματεία του αξιότιμου Κυρίου Λεωνίδα Γεωργιάδου "Περί των δέκα μαθημάτων Αρχαίας Ελληνικής Φιλοσοφίας", αποτελεί Παγκόσμιαν Πρώτην Παρουσίασιν της Αρχαίας Ελληνικής Υπεργνώσεως, η οποία από της δημιουργίας της παρέμεινεν κρύφια μέχρι των ημερών μας, αφ` ενός μεν, επειδή εδιδάσκετο, μόνον, εις τους ακροαματικούς μαθητάς των αρχαίων σοφών προγόνων μας, αφ` ετέρου δε, διότι αυτή η γνώσις εις αμύητους, ήτο δυνατόν να προκαλέσει φθοράς και απωλείας παντός καιρού και κινδύνου και βεβαίως η απόλυτος άγνοια της Πλατωνικής και της Αριστοτελικής Φιλοσοφίας επί δύο αιώνας εις άπαντα τα εκπαιδευτικά ιδρύματα της Συγχρόνου Χώρας μας απετέλεσεν την οριστικήν αδυναμίαν έστω και ελαχίστης προσεγγίσεως της Υπεργνώσεως Ταύτης.
Ο Συγγραφεύς της προκείμενης Πραγματείας βαθύς γνώστης της Μαθηματικής Επιστήμης επί πανεπιστημιακού επιπέδου, με την έγκρισιν του Πλάτωνος, ως βαθύς γνώστης της Γεωμετρίας και ουχί αγεωμέτρητος, εισήλθεν επιτυχώς εις την Ακαδημίαν του Πλάτωνος και ύστερα από λεπτομερή διευρεύνησιν