Τηλέφωνο
2310 256 173
Η κατάσταση εξαίρεσης δεν αποτελεί πρωτοφανές γεγονός για το σύγχρονο αστικό κράτος, αλλά έχει υπάρξει ξανά στο παρελθόν και συνεχίζει να υπάρχει στο παρόν. Η κατάργηση του νόμου στο όνομα του νόμου είναι μια πρακτική αρκετά συχνή προκειμένου να προστατευθεί η κατασκευασμένη κοινωνική συνοχή και η εξουσία να ελέγξει και να αντιμετωπίσει πρακτικές που την απειλούν. Στην προοπτική αυτή οι απειλητικοί «άλλοι» παρουσιάζονται µε το πρόσωπο που οι κυρίαρχοι τους αποδίδουν, στιγματισμένοι και επικίνδυνοι. Για αυτούς είναι που παράγονται οι χώροι της εξαίρεσης: χώροι µε συγκεκριμένα όρια, χαρακτηριστικά και ποιότητες, χώροι που προορίζονται να φιλοξενήσουν τους απόβλητους, τους παρίες, όλους εκείνους τους ανθρώπους που έχουν απογυμνωθεί ακόμη και από τα θεμελιώδη δικαιώματά τους αποτελώντας πια γυνή ζωή στα χέρια της εξουσίας.
Οι χώροι της κατάστασης έκτακτης ανάγκης είναι τα πεδία έρευνας αυτού του τόμου. Είναι όλοι εκείνοι οι χώροι όπου η εξαίρεση γίνεται ο κανόνας.
Από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης