Στιγμιότυπα ενός έρωτα, ενός κοινέρωτα σε μορφή ποιητικής πρόζας. Ένα σύστημα 9 κειμένων –συμβολικός αριθμός που δεν θα εξηγηθεί εδώ, θα μείνει άγνωστη η σημασία του– δένονται θεματικά μεταξύ τους επικεντρωμένα γύρω από ένα πρόσωπο και μια ερωτική σχέση. Στιγμές, χρονικά όρια και περιθώρια –η έννοια του χρόνου διατρέχει όλα τα κείμενα– αντικείμενα, αισθήσεις με γλωσσολογικό μανδύα∙ δημιουργούνται λέξεις –νεολογισμοί– επιχειρούνται ετυμολογίες, γίνονται φωνητικές/φωνολογικές, μορφοσυντακτικές αναλύσεις, χρησιμοποιείται η γλώσσα του διαδικτύου. Αχρονικά, λεξικά στροβιλίσματα γύρω από σημαίνοντα, αυθαίρετα συνδεδεμένα με σημαινόμενα. Η γλώσσα –σε όλες τις εκδοχές της– είναι αυτή που αποτυπώνει και κατασκευάζει τον κόσμο, τον ερωτόκοσμο. Ένα εγώ και ένα εσύ. Ο καθένας και η καθεμιά μπορεί να τοποθετήσει όποιον και όποια θέλει στη θέση του εσύ. Μπορεί να ταυτιστεί, να διαφωνήσει, να πάρει το μπλάνκο και να σβήσει. ΧΑΛΆΛΙ Μαύρο ποτάμι κοκκινίζον. Θα άνοιξε η καρδιά στα δύο. Μου άρεσε να σε βλέπω να γελάς. Μου άρεσε