Τη κραυγή της πεταλούδας ποιος θα την πει;
Όταν ξημερώματα στην υγρή αδιαφορία του κόσμου εντάσσεσαι, κι ό,τι απομένει είναι η άβυσσος, που μαζί της επιστρέφεις. ** Και μετά θαρρείς πως ανάμεσά τους προχωράς, όταν η δοσοληψία βαραίνει στο απομεσήμερο την κάθε τους σκέψη.
|
|